Ik heb lang frisdrank gedronken zonder stil te staan bij wat ik m’n lijf in goot. Toen ontdekte ik dat er hyperactief van werd en niet bijster blij, dus stopte ik. Toen vond ik frisdrank samen met McDonald’s een symbool voor alles wat er mis is met de wereld. En toen leerde ik John Nese kennen…
De Engelstalige versie van deze blogpost vind je hier op Miracle Project Insights.
John werd één van de eersten in wie ik de inherente schoonheid van werk ontdekte. Een schoonheid die niet gaat over het ‘wat’ van wat je doet, maar over het ‘hoe’.
Wanneer wij werk met liefde doordrenken, wordt het een waardevol, duurzaam geschenk, bijna per definitie. Natuurlijk.
Dat is het inzicht dat John en zijn pretoogjes bij me aanwakkerde.
Geniet van twaalf minuten hartverwarmend boerenverstand.
Vrij snel na het kijken van John’s video, kwam ik tot een aantal vragen:
- Als wij mensen ophouden met achteloos produceren, kunnen we dan nog achteloos consumeren?
- Als we geen goedkope zooi meer kunnen kopen, wat gooien we dan nog weg?
- Hoe komen onze straten eruit te zien wanneer elke bakker het lekkerste brood bakt, elk restaurant de meest bijzondere frisdrank verkoopt en elke meubelmaker de prachtigste meubels maakt?
- Wat als de wereld om ons heen een product van liefde wordt? Kunnen we onszelf dan nog aansporen om te doen waar we ongelukkig van worden? Kunnen we anderen nog aansporen om te doen waar zij ongelukkig van worden? Kunnen we überhaupt nog iets doen dat mensen en de Aarde stukmaakt?
Waar deze vragen toe zouden leiden:
- Een dieper begrip van wat mijn eerdere ontmoeting met een Amsterdamse bakker had betekend.
- Een documentaire-project over werk en liefde.
- Een niet-anders-meer-kunnen dan mezelf eerlijk voor de spiegel zetten.
- De video ‘Sacred Economics’ met Charles Eisenstein (12 minuten en elke minuut waard).
Meer:
- Een andere, hele leuke TED-talk, ook over werk en geluk, vind je hier.
- Eén van van mijn favoriete TED-talks, over een leven dat we vaak moeilijk maken, terwijl het ook makkelijk kan, vind je hier.
- Een Italiaanse man (ook met pretoogjes) die een pretpark bouwde als bouwsteen voor een mooiere wereld, vind je hier.