Mijn onderzoeksvragen zijn helder. De voorbereiding niet. Want hoe bereidt men zich voor op zo’n onderzoek? Doet men dat met geld? Lijkt me niet logisch. Of wel?

Ik ken mensen die eenzelfde onderzoek hebben gedaan, dus ik kan advies vragen, maar dat doe ik niet. Nog niet. Ik heb namelijk een idee.

Thijs, de fotograaf met wie ik twee weken lang door Namibië mocht trekken, weet hoe het is om buiten gebaande paden te treden. Ik bel hem, vertel wat ik van plan ben en leg mijn idee voor.

‘Ik weet nog niet waar ik allemaal zal zijn,’ zeg ik, ‘maar ik voorzie groen en dan lijkt overlevingsuitrusting me wel handig. Nu dacht ik: jij kent mensen in de buitensportwereld die me wellicht willen sponsoren. Wil je me met hen in contact brengen? Of heb je andere ideeën?’

—‘Jeetje Mundo, wat stoer. En wat een leuke vraag. Ik ga even kijken aan wie ik je kan koppelen. Je hoort van me.’

Vier dagen later krijg ik een mail:

Ha Mundo,

Ik probeer ’t even op een andere manier. Dat werkt meestal beter ;-).

Je hoort van me.

Hug, Thijs