21 december 2015
Ik heb geen strak plan geschreven; ik heb een filmpje gemaakt, wandelend door het Rembrandtpark en ver voor het opkomen van de zon. In het filmpje spreek ik Ted toe over mijn verlangen: meer te weten komen over de wereld waarvan we in ons hart weten dat ze mogelijk is. Ik vertel dat ik mijn experiment zie als een onderzoek naar volwaardige menselijke relaties. Dat ik het leuk vind om daar tijdens mijn onderzoek al over te delen. Dat ik dit in samenwerking met en misschien wel voor de Triodos Bank zou kunnen doen. Dat ik een strak plan heb.
Wat ik nog aan geld heb, geef ik aan mensen en initiatieven die me raken of inspireren.
Wat ik mezelf gun om mee te nemen op reis, vraag ik.
Kort gevraagd: wil de Triodosbank mij helpen aan overlevingsmateriaal en een camera?
‘Dag Mundo,’ lees ik deze ochtend in Teds reactie, ‘ik ben hier even stil van.’
Ah, begint goed, denk ik.
‘Zwanger zijn van het idee “leven zonder geld” is opwindend’, lees ik.
Ha, leuke woordspeling, denk ik.
O jee, voel ik.
‘Vraag is: wat is geld voor jou? En wat is je meest dringende verlangen? Is dat leven en/of reizen zonder geld? Doe dat dan. Of is het leven in vertrouwen en verbinding? In dienst van het leven en wie het leven op je pad brengt? Ik stel me voor dat je onderweg vraagt of je iemands computer mag gebruiken om je berichten te plaatsen, een camera mag gebruiken om iets vast te leggen… En ja, waarom zou er niet een camera ongebruikt liggen, ergens, wachtend op jouw komst en vraag?
‘Als ik even heel hard en eerlijk ben, is de vraag om je geld te geven om zonder geld te reizen, een vraag die nog niet af is.
‘Deze ochtend is te vol om alles wat ik je zou willen vragen of zeggen op te schrijven, maar ik hoop dat dit een waardig eerste antwoord is. En… als je ooit in de shit zit en je weet echt niet meer hoe je er anders uit kunt komen, laat het me weten. Ik hoop je binnenkort een keer te ontmoeten. Kom je bij ons eten vanavond?’
Ik krijg een warme groet, kijk naar mijn scherm en voel me een oliebol.
‘…de vraag om je geld te geven om zonder geld te reizen…’
Wat een instinker.
Wat een strak antwoord op mijn niet-strakke plan.
