De winst

Ik wil deze bloemlezing uit mijn eerste bewuste oefenperiode met geld afsluiten met een ogenschijnlijk kleine winst.

Op een zonnige dag reis ik met de trein naar een flexwerkplek in Utrecht. Ik heb er zin in en wil aan de slag. Ik stap uit op Utrecht Centraal, loop kordaat de roltrap op en betreed doelgericht de stationshal. Tussen de meute zie ik een man met een blindengeleidestok lopen. Terwijl mijn pad dat van hem nadert, verandert hij meerdere keren van richting, om steeds met zijn stok tegen voorwerpen of mensen te botsen. Iedereen loopt hem voorbij, de meesten met een grote boog en sommigen terwijl ze hem aankijken.

Ik loop hem voorbij.

Tien meter verderop voel ik een steek en stop ik.

Loop ik nu door omdat ik op weg ben naar mijn werkdag en vind dat ik veel te doen heb?

Ik keer me om, loop naar de man en vraag of ik kan helpen. ‘Ja, heel graag’, zegt hij. ‘Ik wil een bus pakken, maar het lukt me niet de juiste halte te vinden.’ Ik bied hem mijn arm en langzaam lopen we richting zijn halte. Tien minuten later nemen we glimlachend afscheid.

Wat ik nu ga schrijven, is geen grap. Bijna huilend vervolg ik mijn weg. Niet vanwege de daad die ik net heb verricht, maar omdat ik me niet heb laten piepelen door Ik heb het te druk om deze man te helpen en Ja, maar nu is het te laat, je bent ‘m al voorbij.

Waarom dit ogenschijnlijk kleine voorval benoemen, in een bloemlezing over experimenteren met geld? Omdat het openbreken van conventionele geldafspraken meer met me doet dan ik voorzag. Mijn experimenten blijken niet over geld te gaan en ook niet over het model van waaruit ik opereer. Ze gaan over contact. Contact met mezelf, met medemensen en met wat ons werkelijk tot leven doet komen.

En het experiment is nog niet voorbij.